กรี๊ดดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ mogwai วงที่ผมสุดจะแสนคลั่ง เมื่อไหร่จะมาเล่นเมืองไทยหนอ มาเฉียดเอเชีย ก็แค่ที่สิงคโปร์ กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
friday เจอ mogwai แต๋วแตกทันที 5555

mogwai สำหรับผม คือเสียงเพลงที่ ไม่ว่าคุณหัวเราะ ร้องไห้ โกรธแค้น เบื่อโลก ริษยา หรือตกหลุมรัก ไม่ว่าความรู้สึกของคุณจะเปนยังไง เมื่อฟังเพลงmogwai คุณจะลืมทุกๆอย่าง

มันเหมือนเวลาที่คุณยืนอยู่บนภูชี้ฟ้าคนเดียว ในเวลาที่ตะวันกำลังจะตกดิน เวลาที่คนส่วนใหญ่เค้าไม่ขึ้นไปภูชี้ฟ้า จู่ๆคุณก็ได้ยินเสียงกีต้าร์ ท่วงทำนองที่เศร้าสร้อย ลอยมากับอากาศ และไม่ว่ามันจะดังมาจากไหน คุณก็ตกหลุมรักท่วงทำนองนั้น อย่างโงหัวไม่ขึ้น
ถ้าคุณอยากจะลองว่า มันไพเราะขนาดไหน
คุณก็ต้องเปิดใจให้กว้างที่สุดเท่าที่จะกว้างได้
เฉกเช่นการกล้า ที่จะขึ้นภูชี้ฟ้า ในยามที่พระอาทิตย์ตกดิน

นี่แหละคับ คือ mogwai

ลุ้นให้ Mogwai มาไทย ผมว่าลุ้น Mono ง่ายกว่า
แต่ในความเป็นจริง คงไม่มาทั้ง 2 วงแหละครับ
555+

ส่วนตัวกล้าพูดเลยว่า สนใจโพสร็อคอย่างจริงจังมากขึ้นกว่าแต่ก่อน หลังจากที่ได้ดูการแสดงสดของ ฟอร์ก็อตยัวว์เคส ที่ ไลฟ์เฮาว์ ทองหล่อ แต่ก่อนเคยชอบ อัศจรรย์จักรวาล แต่ก็ยังไม่ถึงขนาดที่ชอบ ฟอร์ก็อตยัวว์เคส

โดยแท้จริงแล้ว ดนตรีไม่มีเนื้อร้อง เราก็ได้ยินกันบ่อยๆ แต่ถ้าเอาแบบความชัดเจนเลย ผมว่าเป็นซาวว์ประกอบภาพยนต์นะ หนังบางเรื่องก็เรียกได้ว่า ดนตรีนี้ดึงอารมณ์ได้มากกว่าหนังอีก แต่พอเป็นดนตรีเพียวๆ ก็ยังคงเป็นอะไรที่ดูยาก(ในความรู้สึก)ของนักฟังเพลงบ้านเรา

ลองเปิดใจให้กว้างอย่างที่คุณฟรายเดย์บอก ปล่อยใจให้ล่องลอยไปกับดนตรีโพสร็อค คุณอาจจะรู้สึกเหมือนเดือนขึ้นไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ห้วยน้ำดังคนเดียว ตอนตี 4 กว่าจะเดินไปถึง ก็ตี 5 ในขณะที่ 2 ข้างทางมืดสนิทคุณมีเพียงไฟฉายจากมือถือ อาจจะดูน่ากลัว แต่มันก็ทำให้จิตใจคุณล่องลอยไปได้เหมือนกัน (ขอยกตัวอย่างห้วยน้ำดังนะ เพราะไม่เคยไป ภูชี้ฟ้า 555)

เข้าไปอ่านประวัติfukduk เจอรุ่นน้องซะงั้น

น้องนิว น่าร๊ากกก

กรี้ด รุ่นใหญ่เลยน่ะเนี่ย